Osteoporose - botontkalking

Osteoporose: botontkalking - broze botten

Osteoporose is een ziekte die de botten aantast, waardoor ze brozer (en bijgevolg breekbaarder) worden. Er wordt ook wel gesproken van 'botontkalking'. De minste belasting op osteoporotisch bot kan een breuk veroorzaken, bij mensen met deze ziekte kan simpelweg vooroverbuigen, hoesten of stofzuigen genoeg zijn om een indeukingsfractuur van een rugwervel te veroorzaken.

De meeste breuken komen voor ter hoogte van de ruggewervels, de heup of de polsen. Vaak wordt gezegd dat osteoporose een ziekte is waar enkel vrouwen vatbaar voor zijn, maar tijdens de afgelopen jaren vertonen meer en meer mannen dezelfde symptomen. Naast de mensen die osteoporose hebben, zijn er nog meer die verlaagde botdichtheid hebben (wat een lichtere vorm van osteoporose is, die op termijn aanleiding geeft tot echte osteoporose).

Botontkalking: Symptomen osteoporose

Het probleem met osteoporose, net zoals met alle andere 'silent killers', is dat het een aandoening is die geen duidelijke symptomen veroorzaakt tot er een punt bereikt wordt waarop de ziekte overduidelijk tot uiting komt. In dit geval moet er eerst een breuk optreden (van de ruggewervel, heup of pols), waarna er op de radiografie vastgesteld wordt dat het bot erg broos geworden is. Het is nooit te laat - of te vroeg - om iets te doen aan het risico op osteoporose.

We kunnen meerdere dingen doen om ons botkapitaal te beschermen, zoals regelmatig sporten, veel calciumrijke voeding innemen (melkprodukten en groene groenten) en genoeg in de zon komen (dit weer met de nodige bescherming tijdens het hoogseizoen om vroegtijdige veroudering van de huid te voorkomen).

Oorzaken van botontkalking - osteoporose - broze botten

Het risico op osteoporose of botontkalking wordt grotendeels bepaald door de pieksterkte van het bot die tussen 25 en 35 jaar bereikt wordt, en hoe snel dit nadien afneemt. Zoveel te groter het botkapitaal welk gedurende die periode opgebouwd wordt, zoveel te lager de kans op botontkalking op latere leeftijd. Een gebrek aan kalkinname (uit voeding) en vitamine D (uit zonnestralen) draagt bij tot het versneld verlies van botmassa op latere leeftijd.

Wat kunnen wij voor u doen? Tests voor het screenen op osteoporose en risicofactoren

We doen uitgebreide bloedonderzoeken om uw fase van osteoporose en andere risicofactoren te meten. We doen tests om te peilen naar de onderliggende oorzaken van uw botontkalking.

We meten we uw botdichtheid, zowel ter hoogte van de ruggewervels als de heupen. De DEXA metingen (Duel Energy X-ray Absorbtiometry) meet op de breukgevoelige plaatsen de botdikte. DEXA geeft een zeer geringe stralenbelasting, veel minder dan wat er bij een gewone röntgenfoto nodig is.

Gebaseerd op die resultaten kunnen we een behandelingsplan op maat uitwerken.

Onze medische behandelingen: osteoporose therapie

Het is voor elke 50-plusser belangrijk om dagelijks voldoende kalk in te nemen en voldoende vitamine D opteslaan. We hebben vooral een tekort aan deze beide stoffen omdat er vaak te weinig kalk in onze dagelijkse voeding zit en omdat we te weinig zon zien, wat erg belangrijk is voor de vitamine D absorbtie.

Daarnaast heeft U misschien nood aan medicijnen of hormonale subsitutie om verdere botafbraak te remmen et nieuwe botaanmaak te stimuleren.

Medicijnen: behandeling osteoporose

De meest bekende geneesmiddelen zijn:

Fosamax: Het alendronaat Fosamax is een botafbraak remmer en stimuleert de aanmaak van nieuwe botmassa. Fosamax stimuleert in 1 tot 3 jaar de botmassa met 5 tot 9% en vermindert het aantal botbreuken met 50 %. Fosamax wordt meestal 1 X per week ingenomen: 1 tablet Fosamax van 70 mg. Fosmax kan de slokdarm beschadigen tijdens de inname. Het is daarom belangrijk dat U voldoende drinkt bij de inname van het Fosamax tabletje.

Raloxafteen: Raloxafteen is ook een botafbraak remmer en stimuleert de aanmaak van nieuwe botmassa. Raloxafteen is een stof die op bot dezelfde werking heeft als het vrouwelijke hormoon oestrogeen. Daardoor maakt het de botten steviger en voorkomt het botbreuken. Raloxafteen biedt bescherming tegen hartziektes en borstkanker en laat de totaal cholesterol en de LDL-cholesterol waarden dalen evenals het stollingseiwit – het fibrinogeen: vaak een bijkomend voordeel bij een behandeling. Tenminste als U geen aanleg heeft voor trombose, want dit kan dan weer een bijwerking zijn voor 3 op 1000 patienten.

Hormoon substitutie therapie: Er bestaat een waaier aan hormonale behandelingen. Hormoon therapie kan met synthetische hormonen ( bvb. Tibolon Livial), of met natuurlijke hormonen. Hormoon injecties of Strontiumranelaat wordt pas gegeven als de basistherapie met bisfosfonaten (Fosamax) geen succes heeft, of als Fosamax of Raloxafteen niet verdragen wordt.

Decadurabolin: een medicijn dat lijkt op een mannelijk hormoon behoort in de sportwereld tot de dopingmiddellen. Maar Decadurabolin kan ook helpen bij osteoporose, vooral bij oudere patiënten met afnemende spierkracht en lichamelijke zwakte kan Decadurabolin oplossing bieden. Decadurabolin wordt één à twee keer per maand in de bilspieren ingespoten.