Incontinentie

Urinaire stress incontinentie

Patiënten met ongecontroleerd urineverlies tijdens het hoesten, niezen, lachen, sporten of tijdens seks, kunnen hun urinaire stress incontinentie corrigeren.

Er zijn twee types van incontinentie, maar de meest voorkomende vorm is USI, Urinaire Stress Incontinentie. Heeft u ooit al urine verloren door gewoon te hoesten of te niezen, tijdens het dansen of tijdens andere activiteiten? Of, zonder enkele reden? Als het zo is dan bent u niet alleen. Een lekkage aan de blaas - of urinaire stress incontinentie - treft miljoenen vrouwen.

Incontinentie: ben ik een goede kandidate voor chirurgie?

Het is belangrijk om eerst niet-chirurgische behandelingen te onderzoeken.

Fysiotherapie, in geval van stress incontinentie, kan soms een chirurgische ingreep afwenden. Het is aangeraden om samen met uw gynaecoloog te overleggen of een pessarium een oplossing kan bieden.

Het verouderen van de vagina kan ontelbare klachten veroorzaken. De voorgeschiedenis van geboorte kan een belangrijke rol spelen in deze symptomen. Vele klachten kunnen opgelost worden met niet-chirurgische behandelingen zoals de bekende Kegeloefening, ontwikkeld om de bekkenbodem- en vaginale spieren te trainen. Als de Kegeloefening of intensieve bekkenbodem training niet resulteren in wat u wilt bereiken, dan kan chirurgie een oplossing zijn.

Bij veel patiënten is USI te wijten aan slapheid of trauma van de weefsels. Een chirurgische ingreep kan dan oplossing bieden. Contra-indicaties voor deze ingreep zijn: extreem overgewicht, rokershoest, jonge leeftijd en een urodynamisch onderzoek dat duidt op urinaire klachten.

Incontinentie: de procedure

Vergroten van de vaginale spanning - Blaaslift

De chirurgie is ontwikkeld om de vaginale spanning te verhogen, de spierspanning te vergroten en de vrijwillige controle te vermeerderen. Het vernauwt de vagina en versterkt het weefsel van de bekkenbodem tussen de vagina en blaashals. Normaal gezien is een lifting van de blaas ook noodzakelijk.

Laser - Radiochirurgische methode

Om onnodig bloedverlies te vermijden, gebruiken we moderne chirurgische uitrusting zoals de Ellman radiochirurgische techniek. Laser heeft geen toegevoegde waarde, enkel het nadeel van de opgedreven kost.

Na de ingreep

We brengen een katheter in de blaas voor 24 uur om de blaas rust te gunnen en ter preventie van genezingsstoornissen. U bent in staat om onmiddellijk te eten en te drinken omdat er geen weerslag is op het spijsverteringsstelsel.

Nazorg

Ons nazorgplan wordt samen met u besproken tijdens de intake consultatie en op de dag na de operatie. Elke operatie kan emotioneel uitputtend zijn en kan ervoor zorgen dat uw lichamelijke reserves uitgeput geraken. Het is mogelijk dat u zich de eerste dagen wat neerslachtig en moe voelt. Het is heel belangrijk, om tijdens de herstelperiode, naar uw lichaam te luisteren en voldoende te rusten.

• U mag 3 maanden niet zwaar tillen.
• U kunt wat last hebben van afscheiding (roodgeel) gedurende 4-6 weken.
• De volgende 6 weken, tot de laatste controle, moet u zich onthouden van vaginale geslachtsgemeenschap.

Complicaties

Complicaties zijn zeldzaam, maar kunnen tijdens elke ingreep plaatsvinden. De meest voorkomende, specifiek aan urinaire stress incontinentie zijn

Cystitis

Een blaasinfectie. Wij nemen de nodige voorzorgen om cystitis te voorkomen, door het toedienen van antibiotica.

Problemen met urineontlasting

Zeer zeldzaam. In geval van een blaaslift, kan onvoldoende lediging van de blaas tijdelijk optreden. In dat geval, brengen we opnieuw een katheter in de blaas en schrijven we medicatie voor om het ontlastingseffect aan te moedigen

Nabloeding

Het is zeer zeldzaam dat nabloedingen optreden na vaginale chirurgie. Soms is het nodig om een tweede vaginale tampon in te brengen. Een tweede operatie, binnen de eerste 24 uur, is zeldzaam maar soms nodig om een nabloeding te controleren.

Hypertrofische verlittekening

Wanneer chirurgische littekens gemaakt zijn, kan hier enige vorm van ongewenste verlittekening uit volgen. In geval van vaginale chirurgie, hebben littekens de neiging om te vervagen door het snelle regenererende vermogen van de schede. Het duurt altijd ongeveer 18 maanden voor het litteken definitief is. Tijdens het rijpingsproces, is de littekenvorming het meest intens op 3 maanden en stabiliseert daarna. Uitzonderlijk, kan littekenweefsel zich ontwikkelen in 'probleem' weefsel, dat gevoeligheid, pijn of strakheid veroorzaakt. Deze toestand of 'littekenhypertrofie' kan verdere chirurgie vereisen of andere behandelingen om het op te lossen.

Incontinentie: lange termijn resultaten

Het is heel belangrijk te beseffen dat we elke mogelijke complicatie proberen uit te sluiten.

De meeste patiënten zijn erg blij met de resultaten en hebben spijt dat ze de chirurgie niet eerder hadden laten doen. De verkregen vaginale spierspanning en betere blaascontrole kunnen de kwaliteit van het leven verbeteren.

Het resultaat van deze ingreep kan samengaan met een verhoogd sexueel genot en welzijn.